kaybedenler sokağı

Selçuk PAK

hükmü yok hışımla belirlenen ayın
zerre-i miskal kadar aydınlatsa ne çıkar
sisiler basmış kuşatmış sokağı
ve bir sis bir feryat musikisi
dalga dalga kaldırımların karamsar sesi
köşede bir meyhane yalancı gülüşler çirkinlikler
fırtınaya kapılmış sandal misali gölgeler
sükut sükut sükut
rüzgar bile geceden ürkmüş
yarım asırlık sokak lambaları
fersiz bitmiş kırık ve dökük
her tarafta yaprakların veda serominisi
gece keman olmuş rüzgar yay
dans eder gibi süzülüyor hazan mağduru yapraklar.
bilinçsiz şuursuz sarhoş kafalardan çıkan naralar
yalnızlık yalnızlık yalnızlık
yalnızlık yasak bir ilişki gecene ne varsa
sarhoşlar yalnız ay yalnız yapraklar yalnız her şey yalnız
bir de ben varım uzanmış saçım sakalım perişanım
kaybedenler sokağında bir de ben yapayalnızım