gizesrar
Mehmet OKUMUŞ
Düş
akşamın
gözünden
Dilinde
tüyü
biter
Mesnevinin
savrulur
yaprakları
beyitleri aşktan
hayrettedir
ahlas(ıs)sız
isimler
öğretiyor
melek
harflere
tuz
katılmış
tutunur susuzluğu
habersizce
çocuk anneye
ağlar
gibi
eteklerinden
yana yakıla
sor(g)usuz
toprak
ziyan
etmez
insanı
konuşur
kehanet
eğer
mevsimi
ihtilaftan
yere
her
şeyden
sonra
ölü(m)süz
kafiyelerden
inşadır
sevdalar
mürekkep
lekesi
tutmaz
divanı kaf
dağının
akşamsız
içindedir
mecnundan
yansır
ebabil leylasına
mahrum
bırak(a)maz
soluyan sırrın
dudaklarından çıkmak isterse gizesrar birden
mahlassız
sorgusuz ölümsüz bırakmaz açılır
evi dünün
bir tek şey
kalmaz kilitsiz
sandığın
köşesinde
çeyiz gibi durur
menkıbeler
su(suz)
|
|
|
