giderken

Esra UYANIK

 

içimde büyüyüp coşan yaslı deniz
adı aşk ya da Tahir
ya da Zühre
her neyse
hiçin içinde çoğaldı arttı yücem
kulağımda bir yaralı ezgidir Meryem
sus da dinleyelim derim
koş a büyüyelim

koparak döküldü bildiklerim
üzerine yazgısı yazıldığında
ardında bir karalı bir metruk merhem
içine dert olan derdim sırtımda

ne diye bağırır bu ıssız çığlıklar
gölgesine düştü diye mi bir karanlık giz
hep böyle yarıda mı kalmalıydı
sislerin içinde bıkmadan
usanmadan takip edip durduğumuz iz

bir de bakarız ki akşam olmuş
bütün martılar taşınıp gitmiş kıyılardan
geride ritimsiz kırık bir şarkı bırakmış
siyaha beyaza ve kurşuniye aldırmadan
masmavi bir hayale adanmış