|
bezden bebekler
Anıl CİHAN
çatlamış damarlarımızdan süzüldü
kendimize ettiğimiz
ihanetin
bozuk renkli kanı
çocuklar bezden
bebeklerini
kurumuş dallara
asıp
kurumuş
hayallerini
avuçlarındaki
karanlığa gömdüler
ve telaşlı
anneler
zehir yeşili
göğüslerine sakladılar telaşsızca
ihanetin düz
duvara perçinlediği
biçimsiz
ninnilerini
çocukları
öldüren sadece
yaşanmışlıkları
değildi
bu şehirde
zamansız
yaşanmış kanlı pişmanlıklarıydı
dudaklarına at
kılı fırçalarıyla
sürdükleri
yaldızlı ölümü
öfkelerinden
camlara yapıştırdılar
ve dirildi avuçlarında
ki bezden bebekleri
bezden bebeklerini
bozuk renkli kanımıza
doğradılar
|