suret

Hüseyin KIR

kapat suretini
kendine
hazine bil beni
senden kalmış
harflere sar sarmala
bakışının sıcaklığına
rengimi kat
soluk resimlere ödünç ver
borçlu kalayım
dökülsün çürüyen yanlarım
yeni harflerden
yeniden doğayım
rüyalarına
bir girip bir çıkayım
en koyu yerimden
aç beni