|
| ||||||
|
|
|
Mahmut SÜREYYA YANILGI
Baktılar izlerine, adam sandılar.
Yaklaştılar değildi.
Oğlunu başının üstünde taşırdı hep.
"Seni dinleseydim ceza vermezdim" dedi diğeri.
"İkiniz de beni dinlemediniz dedi,
yıllar önce savunamayan kişi. Bir soruydu. Sorulmayı bekledi yıllarca. Bir sorulsa, soru soruyu doğuracaktı. Çoğalacaktı. Zaman, bir kuş olmuş uçuyordu durmadan. Onlu yıllar erkendi daha. Yirmili yıllar zamanı. Otuzlu yıllar bir hayli gecikmişti.
Kırkların başında sordu biri. Sevindi,
umutlandı biraz buruk, biraz yorgun. Gün, hafta, ay derken bir
mevsim geçmeden unutuldu bir kapı arkasında. "Cevabımı buldum"
derken, bulamadı Serap, elliye kadar. |
|
| ||
|
|
||||||