Şiir

kırmızı bir karanfil göle sessiz düşüyor
virane bir gönül bırakarak ardından
kim bilir kaç hayalin celladına uğramış
kim bilir kaç ömür sönecek bu kahırdan

gözlerini ufka çevirecek ardından
saçları arayacak terkedilmiş rüzgarı
ve gözler bekleyecek o masum bakışları
baharın geçtiğini ansızın anlayacak