duruşma çocukları

Kenan YAŞAR

çocukların yüreklere dokunduğu yalandır
baba yılgın yargılanır
anne özgür yenilginin şarkılarında
savunamaz avukatlar savunduğunu
bir çocuğun bakışlarında

gelip giderken çocuk gözlerini
diker çocuk mahkemesi yazan kapıya
yargının resmi olur bir çocuğun yargısı
hiçbir rengin tonları ısıtamaz
gereği düşünülürken üşüyen ellerini

taraflar yüreksiz gelir bu salonlara
insan çocukluğunu taşır
babasının ceketinden çekerek
duruşmada gözlerine bakan yıldızın
çocukların yüreğini anladığı yalandır

çocuk birinin sabah geç kalktığıdır
çocuk birinin lambayı yaktığıdır
çocuk birinin annesine baktığıdır
çocuk birinin aklına taktığıdır
çocuk birinin yaptığı birinin yıktığıdır
çocukların yüreklere dokunduğu yalandır