Bütün Yıldızlar Benim

Şefika ODABAŞI

Gündüzün karanlığında ve gecenin zifirinde çıktım ben bu hayat yoluna. Bana her ne kadar seçenekler sunulsa da kader benim kollarımdan tuttu, tuzaklarla dolu engebeli ve taşlı yollara sürükledi. Zorlu bir hayat yoluydu benimkisi. Arkadaşlarım hayallerimde dostlarım ise umutlarım. Zaman zaman yürürken hain taşlara takılır düşerdim. Yaralansa da dizlerim ve ellerim, hayallerim ve ümitlerim koşardı yardımıma çabucak iyileştirirdi onlar beni, unuturdum acısını. Dinerdi sızısı bir süre sonra... Bazen de karşıma çıkan çukurlarda burkulurdu ayaklarım işte o zaman çok canım yanardı!

Yürümekte zorlanırdım bir süre ve ben çareler aradım düşmelerden kurtulmak için. Mumlar yaktım geçtiğim yollara ışığım olsun diye. Bu seferde hain rüzgarlar söndürdü bütün mumlarımı. Karanlıkta bıraktılar yorgun bedenimi.Tam ümidimi kesmişken, geri dönecekken gittiğim yollardan; gökyüzü parlayan yıldızlarla donatıldı yaradan tarafından... Bütün yıldızlar senin" dedi bana... Ne kasırgalar ne rüzgarlar ne de yağmurlar hiç birşey söndüremeyecek ışıklarını çünkü bütün yıldızlar senin, kimselere verme onları onlar senin ışığın (rehberin) dedi Rabbim. Bazen kaybolsa da yıldızlar sakın endişelenme ihtiyacın olduğu zaman tekrar bulacaktır yıldızlar seni!"

Ben senden tek bir yıldız istedim sen binlercesini verdin. Teşekkürler Allah'ım. Bana verdiğin bütün yıldızlar için...