sen ben ve şehir

Salih OKUMUŞ

en çok bana bakan gözlerinden kaçardım
saklanırdım karanlık bir şehrin minarelerine
ayrılırken içimde kıyametler kopardı
bana ağlardı bütün şehir

asla unutma(z)dım utangaç gözlerini
bir mahcup nazar olurdu
içimde erirdi kar taneleri
pencerelerde ışık toplardı
mahzun çocuklar
başları öne eğikti
güneş kırmızı entarili bir kız olurdu
ayaklarına kapanırdı bütün şehir
yıldızlar inerdi boztepe'ye
geceye teslim olurdu kızlar
sallanırdı avuçlarımda
bir kandil gibi şehir

en çok bana bakan gözlerinden kaçardım

saklanırdım kurul'da bir kayanın ardına

hain tuzaklarıyla karşımda dururdu
parıltılı bir şehir
sabaha karşı bacalardan yeni öyküler tüterdi
serin bir ayrılık rüzgarı eserdi,
titrerdi içim
saçlarını yolan bir anne olurdu şehir
ben sana tutunurdum
hayat bir daha başlardı boztepe'de
güneş kırmızı entarili bir kız olurdu

gözlerinde uyanırdı bütün şehir