Kayıp şiir

Anıl CİHAN

ölü kuşlar biriktirdim 

                             altı delik ceplerime
                    dudaklarıma sözcüklerin
                    en acısını yapıştırdım
bu gece insan olduğumdan bile şüpheliyim

yüzümün kin tutmuş aksine
                             durmadan
 

           çocukluğumun dumanlı gözleri
ellerime kızgın ipler bağlayıp

kızgın kumlarda yürüyorum
meğer şairlik ömür biçmekmiş
          hayatına giren azılı ömürlere
kör bir testereyle kesilmiş ağaçların
         çıplak tepelerinde
           bekliyorum

elektrik tellerine asıyorum
                     bir
                        bir
          korkunç pişmanlıklarımı
büyük şiirler yazıyorum
daraçlarının yağlı iplerinde
 kağıttan kuşların kanatlarına
           öfkemin resmini çiziyorum

dudaklarımı kemiriyor

kıskanç çığlıklarını
        tırnaklarımla boğuyorum