Ey Dicle kokan çocuk

Bünyamin DOĞRUER

ta kalplerinde kinle geldiler işgal ettiler
geniş karanlıklarıyla oturdular
karıncalar güneşe doğru koştular
silahlarla bulutları yarıp ölüm kustular
ah dicle kokan çocuğa her fecir yaradır
bağdat bir kan şehri
tanrı uygarlığı diyorlar kan aynasına bakıp
firavunlar
 
global diktatörlerin yangından arta kalan külle
kirlenmiş parmaklarında kin bilgisi karikatürler
eriyen ad ve semud kalıntıları akrep oyukları
çamur kufenin bahçeleri ve dönek
sayfaları mızraklara takanların ruhlarıyla anılan

hızlanıyor karanlık
insanlar çirkin bir rahatlık içinde
ebu gureyb amerikan yöntemi işkence
düşleri mor insanlar ateşten hücrelerde
dilimde bir nefeslik kelime ile
kan revan bir günün sonunda
tükürüyorum dünyanın suratına
 
işliyor ölüm saati
soluyor sürgünlerin nazlı çiçekleri
kanlı canlı özgürlükler gece masalı
emperyal dalgaların getirdiği simsiyah su
kemikler üstünde yükselen demokrasi
bir ülke ördüler acılardan haçlılar
 
bak anne iyi bak böyledir firavunlar

bağdat
ateş dansı
güneşe kapalı
ölümün siyah atları götürdü
alıp götürdü dicle kokan çocukları

tanrısızların lanetli elleri kana buladı tüm kelimeleri