Asuman

Paşa ÇETEN

gizli gizli merhamet dilenirdi
insanın kendinden kaçtığı günde
dayalı döşeli dünyanın süsüne aldırmadan
birden düştü aşkın tuzağına

dağların gamzesi içine çekti onu
orada yaşayan bir kız vardı asuman
deli değildi gönlü zır deliydi
saçlarını hayaline bağlardı

senelerce evvel bir sihir ülkesinde
ismi yaman bir cinle evlendi asuman
bir şey görmedi gözü sevdadan başka
sonbaharın yeşil yaprağından meyvesi oldu

işte bu yüzden göze dile nazara geldi
üşüdü duygularında bulutların sarısı
gündüzün üstünde bahtiyar şendi
o sihirli alemde kara sevdalıydı

güneşin ateşine mezar kazdılar
getirdiler asumanı el üstüne
içine mehtabı koyup soydular
melekler hayalinden saçlarını çözdü

o şimdi sevgilinin koynunda asuman
başını zamana taç yaptılar
bütün sevenler kalbinde toplandı
yelken açtı yeşeren aşkın ufuklarına