sen miydin

Esra UYANIK

önce gözlerin tutuşurdu
bir mumun zayıf kıvılcımında
sonra gece maviye dururdu
uzun uzun
sırf sana baktığım için gülümserdi çocuklar

dar hayatlardan geçip
geniş hikayelere açılırdı yolum
leylakların sonbaharında
taze süt kokusu gibi gelirdi kokun
sen kokladığın için açardı bütün kırmızılar

uzunca bir mektup gizliydi
sana duyduğum kısacık veda
satır aralan gözyaşlarımdı
saklı olan
seni yazdığım için güzeldi şiirler

her şehirde senler vardı ayrı ayrı
gökte veya toprakta
mevsimlerde dönen saçlarının rengiydi
siyaha benzeyen ama siyah olmayan
güneşli bir bahar sabahıydı bakışın
dokunamadığım için şeker tadındaydı adın

ve tren yollarında büyürdü hasretim
vagonlarda artarak koşardım
sense bir köşede olurdun
kalbimdeki gibi dünyanın ruhların
gözlerimin közündeki gibi
bir türlü yakalamadığım