karmaşa ve sukut

Mehmet OKUMUŞ

çala kalem tuhaf ödevler ve ilkçağ diriliği
insandan önce yordu peygamberi

güvercin kanatlarına takılı kaldı tufan
üç dallı gövdenin öte geçesine
yanaştıkça gemiler
mahcup düşer deniz

dalların tanrıya kırıldığı an
ateşe suya ve zikre konuşur İbrahim
dile doladığı türkünün nakaratında
kiminin yükünün üstünde sükut

milat
bir çatırtıyla kırılıyor vaktin belinden
şehirler yok olma vardiyalarından dönüyor

her resulü bir köşeye bırakmak kaldı geriye
yol kolay bulunsun diye