Esra UYANIK

.../.../2006

Sevgili,

İşte bir kez yadına düştüm. Düştüm yazı görülmez ülkenin sonbaharına... Yüz çevirdim bahardan. Habire kelebekler yetiştirdim sitemlerim büyüyene dek hazır olsunlar diye.

Günler geçtikçe ben adına sarıldım, sarılamadığım kollarının inadına. Bürüdü geceyi çaresizlik ve çığrından çıktı düşler... Düştüm sahillerine, alıp götürsene gözlerimi. Al elimden çekilmez sabır yükünü. Ellerim paralandı sensiz yollarda. Ne de olsa aynı vefasızın vefasızlığında hep aynı sonlara çıkıyor yollarım. Ve her defasında biraz daha ağarıyor saçlarım.

Aslında ben sensizlikten başka hiçbir şeye aldırmıyorum. Aldırmıyorum kırlangıçların mersiyelerine.

Aldırmıyorum sensizliğin yağmurlarına çünkü sen göçüp gittiğinde bir sensizlik kaldı senden yadigar!

Eyvallah sevgili