in/faz

Mehmet OKUMUŞ
 

Alnıma doğrudur, sertlen yazgının yolculuğu

Zahire hüküm; yağmurlu havada susamak
Ve kesekleri bana çeviren rençperin
Hiç yorulmayacak rüyasında yiğin anlamlar aramak.

Göz değecek korkusundan
Sakındığım sözleri taşır mı?bu sırat
Çünkü kıl ve ki linç, ince ve keskin
Hikmetinden sualine katlığımda
Neden uysaldır kelimelerim?
Bir düşünce yapmaz.

Zahir! Niyedir? akşamda, önce farz.
Kanıma doğrudur hayat, dilinde uyacan soluğu

Batına göre hüküm; evhamlardan geçmek
Bir söğüt gölgesinde
Ecinniler ve müsrif arkadaşlarım,
ellerinde körpe iğde dikenleri, karaçalılar
yani hurafe kalemler, çaputlara atılan düğüm.

Ateşe yaklaştıkça ben;
Naz(ar)dan çatlarım.

İnsanın,
Sur(atına)una üfürür İsrafil.

Ben tanrıya doğruyumdur. Akşamdan sonra,

İnfaz!