mavi emzikli çocuk

Mehmet Atilla MARAŞ

henüz geldim dünyanıza tıfıl ve toyum
mavi emzikli bir bebeyim yeni yetme
ağlamaktan ve gülmekten başka dil bilmem
bir buğday başağı kadar boyum
münbit lübnan toprağından bitme

babam çok sevindi ben doğunca
ezan okudular kulağıma tütsü yaptılar
beni beyaz bir kundağa sarıp
annemle beraber doğruca
dedemgile  gittiler

 II

ben mavi emzikli çocuk
yüzümde
hüzne bulanmış bir gülümseme
ne elimde buğday  başağı var
ne bileğimde sarı boncuk
ah bana hiç bir şey söyleme

derken kıyamet koptu birden
ve başımıza yıkıldı toprak dam
kanım aktı dudağımdan
ne oldu ne bitti anlamadan
cehennem fışkırdı yerden

 III

 babam koşar ora bura
dizlerine vura vura
çığlığı tam değil yarım
emziğim düşer toprağa
kucağında ben varım 

yaşlı bir gezegen dünya
resmi göklere çizilen
savaş barış nice yorum
öldüm mü ki ben aniden
bilmiyorum bilmiyorum