kalabalık ölümler

Kenan YAŞAR

kıra kıra yürüyorum kalabalıkları
şimdi yanı başımda dağlar
kaldırımlar kaldıramazlar kışı
kısılır lambalar ay ışığında
girercesine yalnızlığa mayalanmış uykularından
vurulmuşum düş günü

sıradan çıktı hayat
yazar tökezledi şair tutuldu
kaynadı söz kabardı taşan şiir
söndürüyor ateşi
yanan başka ocaklara çevrili gözler

bir zifiri
bir aralık
ocakta güneş ısındıkça açılır
altı denize girmiş üstsüz
bir koru önünde kalmış kumsalı

gömecini yer çocuk buğdayın
karda üç tane göz
gözer düşer tuzak düşer
güvercine yokluğun

gömenler korkar gömdüklerinden
gömdüklerince gömülmekten
kalabalık
gölgesinde dutların
ben ölümün eline değdim
avuçlarımdan taşıyor bulutlarım