yalan-özgürlük mahkumiyettir

Meral ULUDAĞ

katlar günleri aya
ekler yıllara
vurgunluğumu demlerim ateşlerde
tekmeler sallar hayat
çelme takar düşerim
tozlara bulanır da düşlerim

sarılır

adına yalnızlık koyduğum
kenara atılmış oyuncağım
bırakmaz beni
doyasıya ağlarım

anlayamadığım şu:
-beyaz bezlerle sarılmışken bedenim-
ruhum nasıl yırtıyor bu çıkmazı

kapatıp penceresini aşkın
perdeleri çeker sonsuza
özgürlüğü endeksler mahkumiyete
sığınaklarında yaşarım