düzen bozuldu

Mustafa UÇURUM

yerimi tayin ettim dünyanın bir köşesine
 biraz rüzgar alsın istedim içimdeki sessizlik
her taraf deniz bir ben miyim yüzme bilmez

söz dinlemez
            ferman tanımaz

dünyada olan ne varsa aynı benim gibi
kalabalıklardan sıyrılıp ezber konuşmak gibi
şu akıp giden düzeni bozmak için
her sabah her akşam her öğlen
tekrar tekrar beş kere

içimde çırpınıp duran ihtilal ile
büyüttüm büyüttüm ellerimi

düzen bozuldu
her taraf dijital her taraf kamera
kirlendikçe kirlendi hayat dediğimiz kördüğüm
beni sıkı tutan hizaya çeken muazzam bir kulluk
bileğime güç veren düşmanları ürküten bir kulluk
hadi haykır yüreğim
siz kapitaller
siz şov severler
siz kamera önünde yalancı gözyaşı

ırak karşısında amerika
doğu karşısında batı
şükür
içimde sallanıp duran ayakta bir kulluk

şimdi diz çöküp çölün tam ortasında
dünyamı değiştirecek bir kervan bekliyorum
uzaktan geçip giden atlılar
sevindirmiyor içimde ölmeyi bekleyen kuşları
-belki üstümüzden bir kuş geçer- diye diye
kana kana su bile içemiyorum
kana kana Allah
kana kana Muhammed
kana kana iman
serinletiyor içimde bekleyip duran melekleri

düzen bozuldu
kim değiştirecek diye beklerken düzeni
politikacılar boşa savrulan nutuklar
deli deli bakan gözler
esmerliğimize gülen içi boş gözler
geçtim hepsinden bir ırmaktan geçer gibi
içimde çoğaldıkça Allah
bütün ihtilaller ancak benimle başlar
şimdi dört bir yanımda ayakta bekleyen bir kulluk