Abdulkadir OZULU

dün akşam yoktu perilerim
ağrımıyordu başım
bu akşam şairliğim üstümde
liman liman iklim iklim
dolaşıyor deryaları gemilerim

köpük köpük suların orasında
bir aşk masalına demir atıyorum
tutmuyor çapam

bir o yana bir bu yana
salınıyor yelkenlerim
beyaz kurşuni siyah bulutlar
uçuşuyor tepemde
bitmiyor masaldaki oyun
tas uzaklardan asılı kalmış
mavilikler hızla kızıla dönüşüyor
vurulmuş gibi her bir damarından
güneş denize düşüyor

şairliğim üstümde sevgilim
boyunca susamış aşkın susuzluğuna
iniyor iniyor hücre hücre titreyen sulara
ve kalan son damla kanıyla güneş
bu akşam da yine denizle öpüşüyor

bir hayaldi gördüğüm gerçek
güneşin sulara gömüldüğü yerde
aşk pazarının sunak taşında
bir alıcı kuş bekler
mezatta yapayalnız yüreğim