sen yokken

Ömer BOLAT

bir virane han yatak odasında ben
ölüm saatle kolkola gergef işler
hasta yatağımda yoklar beni yer yer
ölümü de öldürdüm sen giderken

bu virane han bir nefese hasret
bense hasretim senin sesine
yetiş bu hastanın son nefesine
sen yokken herşeyin rengi kasvet