mavi ve sen  

Burak KILIÇ

kıyılarında koklarken yağmuru
rüzgarında savrulan bulutlan
serpersin
avuçlarına sokakların

acıyla dolu gözlerimizden
isimsiz taşlarla yuvarlanırken
suskun dehlizlerine
billur-i bir düşten yıldızları koparırsın
değince nefesimiz
yüreğine

mavine hasret sevdalara
sükunetinle yaklaşırsın
okşayıp sallarken dizinde
ninnilerini fısıldarsın

güneşi saklayıp lalinde
bırakırken göğün şefkatine
bir sis cümbüşü çöker
sabah serinliğinde üstüne

aşk mavini çekerken içine
daha bir bürünürsün
martıların çığlık rengine
ve coşarsın yeniden
yollarını gözleyen
yalçın kayaları görünce

sabahın uyku mahmuru gözlerinden
silip leyalin miskin ağırlığını
ab-ı hayat olursun kıyılara
pırıl pırıl saçlarınla