söylenir segah gibi

Kenan YAŞAR

yokluğunu yaşayan yastadır siyah gibi
dil susar ruhu söyler her hece bin ah gibi

binlerce söz doğurur sensizliğin gölgesi
yürekleri sızlatan içli bir eyvah gibi

varlığında baharı zemheriye çeviren
huzurunu yitirmiş ağlıyor timsah gibi

kalbinin kapısında rahatlık arayanlar
sevdanı anlamaya uzaktır fersah gibi

karanlığı bilenler bilirler ki gereksin
gündüze güneş gibi geceye bir mah gibi

hayalin bulvarında senin yanında olmak
kendisinden keramet beklenen nikah gibi

göklerde bestelenir her bir makamda adın
nihayet yeryüzünde söylen/r segah gibi

kovsan da gidemeyiz gönlümüzde prangan
etrafında dolaşır döneriz semah gibi

kokunla geliyorsa çığlığımız duyulmaz
acının ırmakları aksa da gümrah gibi

boşa arama kalbim candan öte cananı
ondan gayrı dost olan terk eder günah gibi

tasalanma ey gönül zaman dediğin geçer
senden gidenler sana yüz sürer dergah gibi