sen dururken öyle
 

METİN DEMİRCİ

gidiş midir dönüş müdür nedir bu yolculuk
parlak sabahlarını da gördüm gözlerinin soluşunu da şimdi
neden korkuyorum seni sende bulmaktan
neden artık akşamlar hep bende kalıyor böyle

söyle güle ayrı gönle ayrı konaklayan ay hercai konuk
neden kalemime dil oluyor bu sözler?
hiç geçmez aklımdan yahudi kızları güzel mi diye
yaratılanı sevecek miyim yani yaratandan ötürü sen dururken öyle?

kapat her yanını bir gözlerin kalsın
sensiz kimse girmesin perdeleri sen ol kapının
bir başka olsun dosta düşmana katlanışı kanatların
seni sevmekten utanmam sana bakmaktan utansam da ben böyle

ışık ağacı sevda solur
sevmek tatlı, sevilmek tatlı bilir bunu tufeyli
nasıl başlar, niye başlar, kime başlar bilinmez
yananı da yakar, yakanı da yakar bu serüven

kim demiş biri var bende benden içeri deyü
bu benim bendeki çokluğum
ben yoksam seni kim sevdi böyle senli benli
sen yoksan ben kimi sevdim sen buradan gideli beri

gönül şehri pazar pazar içeri
aşıklar kendini kendinden kovalar içeri
muhabbetin ziyanına razıyım muhabbet olursa eğer
yeter ki her gelen geçmesin kalbimden içeri

korkum senden korkmamak bunu böyle bil
her gelen gitti bir sen kaldın dayalı merdiven
bir kalpte birden öte yar olmaz
bunca ölü, bunca mezar, nasıl taşır bizi bu gemi